วันที่ 28 เมษายน 2569 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ หรือ UAE ประกาศถอนตัวจากการเป็นสมาชิกของกลุ่มประเทศผู้ส่งออกน้ำมัน (OPEC) และกลุ่มภาคี OPEC+ ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์ของกลุ่มความร่วมมือดังกล่าว ขณะที่สื่อทางการ UAE อ้างว่า เป็นการตัดสินใจสอดคล้องกับผลประโยชน์แห่งชาติ

ด้าน อัลจาซีรา รายงานว่า การถอนตัวของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ถือเป็นความเสียหายอย่างหนักต่อกลุ่มผู้ส่งออกน้ำมันในช่วงเวลาที่สงครามอิหร่านได้ก่อให้เกิดวิกฤตพลังงานครั้งประวัติศาสตร์และทำให้เศรษฐกิจโลกสั่นคลอน

ทั้งนี้ WAM สื่อของรัฐบาล UAE รายงานว่า การตัดสินใจถอนตัวออกจาก OPEC สอดคล้องกับวิสัยทัศน์เชิงกลยุทธ์ เศรษฐกิจระยะยาวของประเทศ การพัฒนาภาคพลังงานของประเทศ ไปจนถึงการเร่งการลงทุนในการผลิตพลังงานภายในประเทศ พร้อมย้ำว่า UAE ยังคงมุ่งมั่นต่อบทบาทในฐานะผู้ผลิตที่มีความรับผิดชอบและเชื่อถือได้ ซึ่งมองการณ์ไกลถึงอนาคตของตลาดพลังงานโลก

นอกจากนี้ ทางการ UAE ยังระบุเพิ่มเติมว่า การตัดสินใจดังกล่าวได้รับแรงหนุนจากผลประโยชน์ของชาติ และความมุ่งมั่นของประเทศที่จะมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในการตอบสนองความต้องการที่เร่งด่วนของตลาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาถึงความผันผวนทางภูมิรัฐศาสตร์ที่กำลังเกิดขึ้นในระยะสั้น ซึ่งเป็นผลมาจากการหยุดชะงักของอุปทานในอ่าวอาหรับและช่องแคบฮอร์มุซ

ทั้งนี้ OPEC ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1960 ถือเป็นผู้เล่นที่ทรงอิทธิพลที่สุดในตลาดน้ำมันโลก โดยมีสัดส่วนการผลิตมากกว่า 1 ใน 3 ของโลก

ตามแถลงการณ์พันธกิจของโอเปก ระบุว่าประเทศสมาชิกมีเป้าหมายร่วมกันในการสร้าง “เสถียรภาพให้กับตลาดน้ำมัน เพื่อให้การจัดหาน้ำมันไปยังผู้บริโภคเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ คุ้มค่า และสม่ำเสมอ ในขณะเดียวกันก็เพื่อให้มั่นใจว่าผู้ผลิตจะมีรายได้ที่มั่นคง และผู้ลงทุนในอุตสาหกรรมน้ำมันจะได้รับผลตอบแทนจากเงินทุนอย่างเป็นธรรม”
หลังการถอนตัวของ UAE จะทำให้องค์กรแห่งนี้เหลือสมาชิกอยู่ 11 ประเทศ ได้แก่ แอลจีเรีย, สาธารณรัฐคองโก, อิเควทอเรียลกินี, กาบอง, ลิเบีย, ไนจีเรีย, อิหร่าน, อิรัก, คูเวต, ซาอุดีอาระเบีย, และเวเนซุเอลา

ส่วน โอเปกพลัส (OPEC+) คือกลุ่มพันธมิตรผู้ผลิตน้ำมัน ประกอบด้วยสมาชิกโอเปก 12 ประเทศ และผู้ผลิตนอกกลุ่มอีก 10 ประเทศ (รัสเซีย, อาเซอร์ไบจาน, บาห์เรน, บรูไน, คาซัคสถาน, มาเลเซีย, เม็กซิโก, โอมาน, ซูดาน และซูดานใต้) จัดตั้งขึ้นในปี 2016 เพื่อบริหารจัดการปริมาณการผลิตน้ำมันดิบและควบคุมเสถียรภาพราคาน้ำมันโลก