28 กุมภาพันธ์ 2569 เพจ ประชาสัมพันธ์ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช โพสต์ข้อความระบุ ในความเงียบเชียบของพงไพร แสงแดดอ่อนๆ ทำหน้าที่ปลุกชีวิต... เมื่อหยดน้ำค้างซึมลงสู่ดิน และต้นหญ้าเริ่มแทงยอดอ่อนสีเขียวขจีขึ้นเหนือผืนดินในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่ จ.บุรีรัมย์

เราก็ได้เห็นความมหัศจรรย์ของธรรมชาติที่หมุนเวียนกลับมาอีกครั้ง "ทุ่งหญ้า" ไม่ได้เป็นเพียงแค่พื้นที่ว่างเปล่า แต่มันคือ "โต๊ะอาหารอันโอชะ" และเป็นลมหายใจของสัตว์ป่าแห่งผืนป่าดงใหญ่

ในปีงบประมาณ 2569 เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดงใหญ่ได้ดำเนินการปรับปรุงทุ่งหญ้ากว่า 400 ไร่ เพื่อเป็นของขวัญให้กับเหล่าสัตว์น้อยใหญ่ วันนี้ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือความอิ่มเอมใจ

โขลงช้างป่า ที่ออกมากินหญ้าอย่างใจเย็น ฝูงกระทิง ร่างกำยำที่เล็มกินยอดอ่อนอย่างมีความสุขกวางป่า ที่เยื้องกรายออกมาปรากฏตัวให้เห็นถึงความสมดุล

บ้านที่อบอุ่น คือทางออกที่ยั่งยืน การสร้างแหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณ์ในใจกลางป่าเช่นนี้ ไม่ใช่เพียงเพื่อความสวยงาม แต่คือการ "โอบกอด" สัตว์ป่าไว้ในบ้านของพวกเขาเอง เพื่อลดการออกไปรบกวนพื้นที่เกษตรกรรมของพี่น้องรอบแนวเขตป่า สร้างรอยยิ้มและการอยู่ร่วมกันอย่างสันติระหว่างคนและสัตว์

นอกจากนี้ ความงดงามของวิถีชีวิตสัตว์ป่าเหล่านี้ ยังเป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดให้ผู้คนได้เข้ามาสัมผัสหัวใจของดงใหญ่ ผ่านการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ที่สร้างรายได้และความภาคภูมิใจให้แก่ชุมชน

"เพราะทุกยอดหญ้าที่เติบโต คือความหวังที่สัตว์ป่าจะได้อยู่อย่างปลอดภัยในบ้านที่พวกเขารัก"